نویسنده: آمنه غلامی 
Feraul persaica var. persica Willd.
پروین صالحی شانجانی، محمدرضا پهلوانی و امیر مداح
بانک ژن منابع طبیعی ایران، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
تاریخ انتشار مهر 1404
ویراستار علمی: معصومه ایزدپناه
رفتار انبارداری بذر
تيپ ذخیرهسازی ارتدوکس (بذوری که قابلیت خشکشدن را دارند) است. پس از کاهش رطوبت نسبی بذر به میزان 15 تا 20 درصد قابل نگهداری در دمای 20- درجه سانتیگراد است.
نیازهای جوانهزنی
بذرهای این گونه خواب دارد. پس از استریل سطحی، بذور روی کاغذ صافی مرطوب در پتری دیش قرار گرفته و به مدت دو هفته تا دو ماه در دمای صفر تا 4 درجه سانتیگراد سرمادهی میشوند تا سبز شوند. سپس در دمای متناوب 20 درجه سانتیگراد (16 ساعت روشنایی) و 15 درجه سانتیگراد (8 ساعت تاریکی) سبز میگردند.
مورفولوژی
نوع میوه: شیزوکارپ (میوه خشک و متشکل از دو برچه ناشکوفای غیرفشرده یا به پهلو یا به پشت فشرده به نام مریکارپ است)
شکل میوه: مریکارپها بیضوی کشیده، همشکل، فشرده در پشت، سطح پشتی تخت، با 5 پره طولی، پرههای کناری دارای بال، سطح شکمی تخت، با یک پره مرکزی، کانالهای شیرابهای مشخص در هر دو سطح شکمی و پشتی، رأس با پایه خامه توسری خورده. سطح مریکارپ بیکرک، کدر، قهوهای، پرهها و بالها کرم رنگ
اندازه میوه: طول 11/24 تا 13/78 میلیمتر، عرض 4/62 تا 7/57 میلیمتر در نمونه بذر از مهدیشهر، سمنان، با وزن هزاردانه 20/2 گرم، که در سال 1396 توسط امیر مداح جمعآوری و شناسایی شده و با شماره اکسشن 47264 در بانک ژن منابع طبیعی نگهداری میشود.
وزن هزار دانه/میوه: 9/5 تا 34 گرم
ویژگیهای زیستی
نوع گلآذین، گل فرم رویشی گیاه: علفی، چند ساله، یک بار ثمرده، کرکدار. ساقه ایستاده، ساقه به طول 100 تا 150 سانتیمتر، ضخیم، شیاردار
و مکانیسمهای گردهافشانی: گلآذین چتر مرکب به صورت پانیکول تنک؛ چترکهای میوهدار، با 18 تا 25 دمگل، به طول 3 تا 3/5 سانتیمتر، گلها زرد. گیاه تک پایه، دگرگشن. گردهافشانی توسط حشرات و باد انجام میشود.
دوره زمانی گلدهی: بهار و تابستان
زمان رسیدن بذر: بهار و تابستان
پراکنش بذر: توسط باد و وزن بذر
پراکندگی جغرافیایی: انحصاری ایران. نمونه تیپ کوههای گیلان
پراکندگی در ایران: شمال و مرکز. بیشتر در استانهای مازندران، تهران، البرز
گیاهشناسی
خانواده: Apiaceae
جنس: Ferula
گونه: F. persica
زیرگونه: var. persica
نام فارسی: کمای ایرانی
منابع و پیوندها
Black, M. and Bewley, J.D. 2000. Seed technology and its biological basis. Sheffield Academic Press, 419 pp.
Bojňanský, V. and Fargašová, A. 2007. Atlas of seeds and fruits of central and East-European flora: the Carpathian Mountains region. Springer, Dordrecht, The Netherlands, 1046 pp.
Ghahraman, A. Flore of Iran. Research Institute of Forests and Rangelands with University of Tehran Publication. https://floraofiran.net/index.php.
Mozaffarian, V.A. 1998. Dictionary of Iranian plants names. Farhange Moaser Publisher, Tehran, 671 pp.
Mozaffarian, V.A. 2012. A Pictorial dictionary of botany. Farhange Moaser Publisher, Tehran, 1088 pp.
Mozaffarian V. 2008. Flora of Iran, Umbelliferae. Institute of Forests and Rangelands Press, Tehran, Iran, Publication No. 54, 592 pp.
Sharma, O.P. 2009. Plant taxonomy 2E. Tata McGraw-Hill Education, New Delhi, 563 pp.
